زندگی نامه ایت الله حاج سید جواد مهدوی مر تضوی ازابپخش

 

 

زندگی نامه و فعالیت های آیت الله حاج سید جواد مهدوی مرتضوی

 

 مرحوم  آیت الله حاج  سید جواد مهدوی مرتضوی روحانی سرشناس وعالیقدر  خطه  جنوب ایران  و دشتستان یکی از بزرگان و مفاخر روحانیت  شیعه است

   آیت الله مهدوی مرتضوی عالمی  متقی ، پرهیز کار ، مهذب ، ظلم ستیز  و مردم دار وخوش اخلاق و مردم  دوست  بود  که عمر پر برکت  خویش را در نشرعلوم قرانی وعلوم  اهل بیت  علیهم السلام و معارف اسلامی و احکام  الهی  و خدمت  صادقانه  به  مردم  سپری کرد و  به  حق   مصداق  زیبایی  برای  سخن  خداوند  در  ایه 39  سوره احزاب است 

 الَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَیَخْشَوْنَهُ وَلَا یَخْشَوْنَ اَحَدًا إِلَّا اللَّهَ ۗ وَکَفَیٰ بِاللَّهِ حَسِیبًا

آری این روش خداست درباره] آنان که همواره پیامهای خدا را به مردم می رسانند و از [عظمت و مقام] او می ترسند و از هیچ کس جز او واهمه ندارند و برای حسابرسی [کار با ارزش اینان] خدا کافی است

 

 ولادت

 آیت الله مهدوی مرتضوی درسال1287هجری شمسی در روستای درواهی

( شهر  اب پخش  ) نگین  سبز  جنوب  و سرزمین اب و طراوت و  نخل و حلاوت ،  در خانه سلاله  پیامبرص و در بیت رفیع  علم و دانش  چشم به جهان گشود.

    اهل  خانواده و  پدرش   سید مرتضی  که  از ذریه  رسول الله ص و از عاشقان  اهل بیت  ع بود  ازولادتش بسیار  مسرورگشتند 

 سید مرتضی  بنا بر توصیه  و سیره  اهل بیت ع  در  نام  گزاری  نام  نیک  برای  فرزندان ، نام  زیبا و  دلربای جواد را برایش پسندید  تا هم نام  نیای خود   و اهل بیت ع را زنده نگاه دارد  و هم  امید واربه روزی باشد  که  جواد ش درختی پر بار ز دانش شود وچرخ   نیلوفری را به  زیر اورد

درخت تو گر بار دانش بگیرد

به زیر آوری چرخ نیلوفری را               ناصر خسرو

 و جویندگان  دانش را  بخشنده  علم و دانش  و اب  حیات  زندگانی و ارزشهای  الهی  و اخلاق  باشد

خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند

ساقی بده بشارت رندان پارسا را            حافظ

سید جواد از  همان  کودکی  عاشق اموختن  قران و علوم و دانش  اسلامی بود.

 پدرمهربانش سید مرتضی  که  دانش اموخته  حوزه  شیراز،( شهر احمد بن موسی الکاظم (ع)و   حرم   سوم  اهل  بیت ع  در ایران و زادگاه و مدفن شاعران  بلند اوازه و بزرگ جهان  ،  شیخ اجل  سعدی و   لسان  الغیب حافظ و از قدیم الایام به دار العلم ‏معروف بود است  و حوزه  علمیه  اش   پرورش دهنده  بزرگانی  چون  صدر المتالهین ملا صدرا  فیلسوف  بزرگ جهان  اسلام  ومیرزای بزرگ شیرازی صاحب فتوای معروف تحریم  تنباکو راکارنامه  درخشان  خود  داشت و یکی از بزرگترین  و معتبر ترین حوزه های  علمیه  ایران  در  عصر صفویه و قاجار  بود ه است )   

همت به  تعلیم و تربیت   فرزندان خود  سید جواد و  برادرانش  سید محمد وسیدعبدالحسین و سید علی  می نماید و قرائت قران و خواندن کتاب های نفیسی  مانند  گلستان و بوستان  سعدی و دیوان  حافظ و مقداری از علوم مقدماتی  حوزوه  مانند صرف و نحو  عربی را به  انان  می اموزد

 سفر به  نجف اشرف

 اما  از انجا  که  در ان  روزگار شهر نجف اشرف شهرتی  جهانی  یافته بود و  حوزه  علمیه  نجف  به  برکت   بارگاه قدسی  و باب  رحمت  حق  علی ع  بر  جویندگان  علم  و دانش   باز  بود و مشتاقان  برای  رسیدن  به  حقایق  و لب مطالب  و رسیدن به اب  حیات  به  ان شهر  هجرت  می  کردند   تا علم را از  باب العلم  پیامبراکرم«صلی الله علیه و آله سلم»  علی علیه السلام بیاموزند

 بنابر  حدیث  معروف  نبوی : اَنَا مَدِینَهُ الْعِلْمِ وَ عَلِیٌّ بَابُهَا فَمَنْ اَرَادَ الْعِلْمَ فَلْیَاْتِ الْبَابَ. من شهر علمم و علی درِ آن شهر است. هر که دنبال علم است، باید از این در وارد شود

 چون تو بابی آن مدینهٔ علم را       چون شعاعی آفتاب حلم را                                  

باز باش ای باب بر جویای باب       تا رسد از تو قشور اندر لباب

باز باش ای باب رحمت تا ابد          بارگاه ما له کفوا احد                          

                                                                       مولانا

که من شهر علمم علیم در ست              درست این سخن قول پیغمبرست

گواهی دهم کاین سخنها ز اوست       تو گویی دو گوشم پرآواز اوست       فردوسی                                                                                                                                             

    سید  جواد به اتفاق دوبرادرش آقایان سیدمحمد مهدوی و حاج سید عبدالحسین مصطفوی   درسال1300 شمسی به  توصیه پدر  و تاکید قران  کریم  در ایه ۱۲۲  سوره  توبه  معروف  به  ایه نفر   فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ کُلِّ فِرْقَهٍ مِنْهُمْ طَائِفَهٌ لِیَتَفَقَّهُوا فِی الدِّینِ وَلِیُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ إِذَا رَجَعُوا إِلَیْهِمْ لَعَلَّهُمْ یَحْذَرُونَ

 اما چرا از هر فرقه‏ای از آنان گروهی رهسپار نشوند که دین پژوهی کنند و چون به نزد قومشان باز گشتند ایشان را هشدار دهند تا پروا پیشه کنند؟

 به نجف اشرف عزیمت می کنند  تا ارزوی  پدر بر ارند و علم  اموزند  و  خورشید هدایت برای  پو یندگان  طریقت و چشمه زلال و جوشان  برای  تشنگان  معرفت  و  شریعت  گردند

     سید جواد و دو برادرش آقایان سیدمحمد مهدوی و حاج سید عبدالحسین مصطفوی    مدت 15پانزده  سال  رحل اقامت در نجف اشرف  می افکنند و توفیق  همجواری با ارباب  معرفت  علی  ع  رامی یابند 

 ایت اله  حاج  سید   جواد   از  خرمن دانش  اساتید بزرگ  فقه و اصول آن زمان حوزه  کهن نجف حضرت  ایت الله میرزا محمدحسین نائینی و حضرت  ایت الله میرزا محمدحسین اصفهانی  و حضرت آیت الله سید محمد کاظم یزدی صاحب عروه بهره  می برد   و  به  مقام  اجتهاد  نایل می ا ید

  ایت الله  مهدوی  علاوه بر تحصیل  علوم  متداول حوزوی  به  امورات  معنوی و عبادت خا لصانه و نیایش با پروردگار  و عرفان ناب  و بهره مندی  از  کوثر و زلال   اهل  بیت ع  در جوار  مضجع  شریف   علی  ع  یعسوب  دین  همت  می گمارد و تمام  توان  خود  را  بر  معرفت رب و معرفت  نفس   و تهذیب  اخلاق  و اراسته  شدن به کرامات اخلاقی و  فضائل انسانی   متمرکز  می نماید و عالمی  عامل و  متخلق  به  اخلاق اسلامی می گردد    

بازگشت  به وطن

  ایت الله  مهدوی  به  شکرانه  و سپاس اموخته هایش همانند بسیاری  از هجرت  کنندگان  به  حوزه کهن و هزار و چند صد  ساله نجف اشرف به دیار  خود باز می گردد  تاهدایت  قوم خود  و نشر معارف  اسلام ناب  محمدی ص  را بعنوان  رسالت  و ارمغان سفرش به  انجام  رساند

  در این  بازگشت با شکوه  پدر هم تو صیه و سهمی دارد

 مردم  متدین و  فهیم درواهی ( اب  پخش ) و روستاهای اطراف  که  سالها  از  محضر  سید مرتضی و این  خاندان  ضیاء یافته وبهره  برده بودند  و  علاقه  و محبت  خاصی به انان داشتند  به  اتفاق سید مرتضی  به  استقبال  عالمی فرزانه   امدند   تا ماه تابانی را  بر تابناک  شهر بر افروزند و شهر را  ضیاء اندر  ضیاء نمایند 

  ماه بی گفتن چو باشد رهنما                                                                          

چون بگوید شد ضیا اندر ضیا                   مولانا                    

  مردم  مشتاق  با زبان حال وقال  قدوم ایت الله مهدوی را را بر دیده  منت  نهادند و  در استقبالش  چنین  سرودند                                                                      

رواق منظر چشم   من (ما) آشیانه توست                                               

کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست 

 ایت الله  مهدوی  به  پاس  الطاف  مردم  صاحب  فضیلت،  همدوش  پدر و  برادران عالم  از سفر باز امده  خود ، کار هدایت مردم  و بیان معارف و احکام   را در منطقه  گسترش داد ند  و بعنوان  مر جع دینی  منطقه  نقش افرینی  نمودند

  ایت الله مهدوی پس از بازگشت  از  نجف  اشرف  12 سال  در کنار پدر به    تبلیغ  امورات  مذهبی  پرداخت

   رحلت  پدر     

صبح روز پانزدهم ربیع الاول 1368قمری برابربا 1327هجری شمسی  روح پدرش  سید مرتضی   مرغ   باغ  ملکوت  گردید   واز  عالم  خاک به  افلاک  سفر کرد

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک                                              

چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

  پس از رحلت پدر زعامت  و امامت و کلیه امور مذهبی  مردم به  ایشان  محول گردید  

  سید جواد   از ان  صبح  غمگین  عروج  پدر  تا روز 14 اسفند  1365    که  در بیمارستان    تهران  به هوای  سر کوی دوست بر و بالی زد و  تا بر دوست  به  پرواز در امد  

 ای خوش ان روز که  پرواز کنم تا بر دوست                               

 به هوای سر کویش پر و بالی  بزنم

 لحضه ی  و انی در انجام  رسالت  دچار تردید و سستی نشد

 

فعالیتهای اجتماعی و انقلابی  بعد از پدر

ایت الله مهدوی   بعد از پدر   درب  باز  خانه پدر را بر مشتاقان زلال  معرفت و نیاز مندان بی پناه باز تر نمود ی وسفره های  مادی ومعنوی بر خلق   بگسترانیدی و همگان  را  به   بهره مندی از سفرهای گسترده  شده فرا  همی خواند ی

  ایت الله مهدوی  هیچ وقت، هیچ کسی را از  نشستن بر این مائده ها منع  نکرد و هیچ  کسی را گرسنه  از  سر سفره ی بلند  ننمودی  و اخلاقش   چنین بود    اگر نیمه  نانی  بر  سفره  خود  می یافت و  می  خورد  نیم  دیگر را  بذل  درویشان  می نمود  و به  حق مصداق  زیبای  سخن  شیخ   اجل   سعدی بود        

  نیم نانی گر خورد مرد خدا                                                     

                                        بذل درویشان کند نیمی دگر

ایت الله مهدوی  مسجد را  خلوتگه راز و یاد اور خم ابروی   یار  و میقات با حضرت  دوست   برگزید

در نمازم خم ابروی تو در یاد آمد       حالتی رفت که محراب به فریاد آمد

و محراب راسنگر مبارزه  با شیاطین و طواغیت و ظالمان  قرار داد زیرا  او  اگاه  بود  به  کلام نورانی  مولای  خود علی ع در  خطبه  سوم نهج البلاغه  معروف به  شقشقیه   که خداوند از  علماء  عهد و  پیمان گرفته  است بر   عدم  سکوت   در مقابل ستمگران 

وَ مَا اَخَذَ اللَّهُ عَلَی الْعُلَمَاءِ ان لا یُقَارُّوا عَلَی کِظَّهِ ظَالِمٍ وَ لَا سَغَبِ مَظْلُومٍ لاَلقَیتُ حَبلَها علی غاربِهِا

و اگر نبود که خداوند از دانایان پیمان گرفته است که بر سیری ستمگر و گرسنگی ستمدیده رضایت ندهند هر آینه مهار شتر خلافت را بر شانه اش

می انداختم .

اری آیت الله مهدوی درجریان مبارزات خرده مالکان با مالکان بزرگ و خوانین، درکنار مردم قرار گرفت و براثر توطئه و فشار خوانین به دستگاه  حکومتی  طاغوت مدتی در زندان بوشهر زندانی شد.

درجریان انقلاب اسلامی  همگام و همراه امام و مردم  مبارز بودند و در مقابل رهبری و زعامت و مرجعیت امام   بسیارمتواضع  و فروتن بودند و امام  را مرجعی بصیر و فقیهی صاحب فتوی و سیاستمداری  متقی و رهبری شجاعت  و با اقتدار می دانست    و مردم  را به  مبارزه  با  طاغوت  و همراهی و تبعیت از  امام  فرا  می خواند

ایت الله مهدوی در جریان دفاع  مقدس  نسبت به  رزمندگان و جبهه های حق  علیه باطل   حساس و رزمندگان  اسلام  را  دعا  می نمود    

 ایت الله  مهدوی  منبر را   تریبونی برای  بیان  معارف  ناب و جلوه ی در مقابل  افکار  انحرافی و التقات و  نفاق می دانست    

 هنگامی  که منافقین یکی از مساجد را پایگاه خود قرار داده بودند  وشبانه روز علیه   انقلاب اسلامی و امام بزرگوار مرد حماسه و عرفان و بنیان گذار نظام مقدس جمهوری اسلامی و شخص آیت الله مهدوی تبلیغ و سخنرانی می کردند.آیت الله مهدوی مسجد آنها را به عنوان"مسجدضرار"معرفی کردند

ودراین مبارزه تاآنجا پیش رفت که وصیت کرد:هنگامی که ازدنیا رفتم ،مخالفین انقلاب و امام خمینی و  برسرجنازه ام حاضرنشوند    

 ارادت  به  مقام  معظم  رهبری  

   ایت الله  مهدوی   نسبت به  مقام معظم  رهبری  و  خطبه  های  با  صلابت و دشمن  شکن  ایشان عنایت ویژه  داشتند  و رهبری  را  خطیبی توانا و   فقیهی عالیقدر  وسخندانی حکیم وامامی عادل  و مدیر و مدبر می دانستند  

به شهادت  تاریخ و مشاهدات مردم  ایت الله مهدوی   در ایمان و اخلاص ،  تقوی و دین داری ، صدق و صفا ، اخلاق و ادب، قناعت و زهد ،مبارزه و شجاعت ،دقت و نظر  زبان زد خاص و عام در  خطه  جنوب  و دشتستان و خصوصا   اب پخش  بود

خاطرات  شیرین و ارشادات  زرین  ایشان  هنوز  در مجالس و  میان  مردم  به  نیکویی بیان و  دست  به  دست  می شود و  باید  گفت  این  عالم  ربانی  مصداق    کلام امیر بیان  علی ع در   حکمت 147 نهج البلاغه است که  فرمودند

  و

مات خزّان الاموال و هم احیاءٌ و العلماء باقون ما بقی الدّهر اعیانهم مفقوده و امثالهم فی القلوب موجوده

خزانه داران اموال در حالی که زنده هستند هلاک شده‏اند ولی اهل علم و خزانه داران علم مادامی که روزگار باقی است باقی هستند و صورت آنها در اذهان جاودان است هر چند جسم آنها نباشد و مرده باشند .

                                           

 

  ایت الله مهدوی  گلی خوشبو و  بی خار و مردی نیکو سیرت  وفراموش

 نا شدنی است                                                                      

       گل بیخار میسر نشود در بستان                                          

گل بیخار جهان مردم نیکو سیرند

سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز                                                

مرده آنست که نامش به نکویی نبرند 

  مردم  قدر  شناس اب  پخش و  دوستان و مریدان  ان عزیز سفر کرده  که  صد قافله  دل همره  اوست  هرگز ان  سر خرامان  را از یاد  نخواهند برد

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود                                                     

هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود      حافظ                                                      

 

اری   عاقبت   دفتر عمر  این  عالم ربانی  و خادم  دین و ملت   پس از  78 سال  زندگانی با عزت و افتخار  در14اسفند    1365    هجری شمسی در دربیمارستان      تهران  بسته  شد  وبانگ

یَا اَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّهُ ارْجِعِی إِلَی رَبِّکِ رَاضِیَهً مَّرْضِیَّهً
فَادْخُلِی فِی عِبَادِی  وَادْخُلِی جَنَّتِی               هان ای روح آرام یافته و متین
به سوی پروردگارت بازگرد که تو از او خشنود و او از تو خرسند است.
پس در جرگه بندگان من درآی.
و به بهشت من داخل شو آیه ۲۷ - ۳۰ سوره فجر  را از  حضرت  حق  شنید !

در پی  انتشار  خبر  در گذشت ایت  الله مهدوی  شهر اب پخش ودشتستان غرق در ماتم و  عزا  گردید و خیل  علاقمندان به  این  عالم  فرزانه از اقصی  نقاط   استان  جهت تسلیت و همدردی با   بازماندگان   به  سوی  منزلشان  شتافتند و  عاقبت  پیکر مطهر   ایشان  از  تهران  به  ابپخش  منتقل و  در مراسمی با  شکوه  پس از  اقامه نماز  میت توسط  برادرش حضرت   حجت الاسلام و المسلمین سید محمد  در  منزلشان  به  خاک  سپرده  شد    

نویسنده علیرضا  کشاورز بارگاهی

 امام  جمعه  سعداباد  12-12-96