حکایت ادیب اریب به قلم علیرضا کشاورز بارگاهی

 

 بسم الله الرحمن الرحیم

 حکایت :

 ادیبی اریب  {1}را پرسیدم؟ تلخ ترین خاطره و بهترین تجربه ات کدام است ؟ گفت  تلخ ترین خاطره ام  آن است که  روزی بهترین سروده خویش ،در انجمنی که ذوق و طبع شعرنداشتند، بخواندم .استقبالی ندیدم و سخن هجو   {2}بشنیدم ، بر حال خود تاسف خوردم که نادانسته  بذر در شور زار افشاندم

 زمین شوره سنبل بر نیارد    در اوتخم عمل  ضایع مگردان  سعدی

    و با خود گفتم مثل من  مانند کسی است   که  زربه دکان زغال فروش وگوهر به دکان زغن { 3}فروش  برده  تا بر آن قیمت نهد و با خود  زمزمه کردم

 قدر زر، زرگر شناسد      قدر گوهر، گوهری.

   قدر گل بلبل بداند              قدر قنبر را علی                         

و بهترین تجربه ام  را به دست آوردم که در نزد کسی که سخن شناس نیست وذوق کاری را نداردسخن نگویم وسعی بی فایده نکنم چون کسی که سخن شناس نیست سخن شما را خطا می داند

 چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست

سخن شناس نه‌ای جان من خطا این جاست     حافظ                                  

وعامل شدم به سیره نبوی

 بنابر حدیث  امام صادق علیه السلام :

مَا کَلَّمَ رَسولُ اللّه‏ِ صلی الله‏ علیه‏ و آله اَلْعِبادَ بِکُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ

 اللّه‏ِ صلی ‏الله ‏علیه‏ و ‏آله : اِنّا مَعاشِرَ الاَنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـکَلِّمَ النّاسَ عَلی قَدْرِ عُقولِهِمْ ؛ امام صادق ع فرمودند رسول خدا صلی‏الله‏علیه‏و‏آله هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران ماموریم که با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم

تحف العقول ص 37 - کافی (ط-الاسلامیه) ج8 ، ص268 و  ج 1 ، ص 23

 که سخن به قدر عقل ودرک مردم بگویم

 و آموختم که  سخن بر مزاج مستمع گویم

حکایت بر مزاج مستمع گوی               اگر خواهی که دارد با تو میلی

هر آن عاقل که با مجنون نشیند           نباید کردنش جز ذکر لیلی 

 

 1- اریب :خردمند ،زیرک،دانا

 2-هجو :بد گویی ،سرزنش ،مذمت به شعر ، حرف یا چیز بیهوده

 3-زغن: پرنده ای است گوشتخواراز دسته بازها اما  کوچکتر از باز است دهخدا

 

  نویسنده :علیرضا کشاورز بارگاهی

امام   جمعه  سعداباد  2-1-97